04-08-09

Simon Vinkenoog (1928-2009)

Vinkenoog werd geboren op 18 juli 1928 als enig kind van Hendrik Albert Vinkenoog en Anna Katharina van Meel. Na de scheiding van zijn ouders in 1934 groeide hij op bij zijn moeder in de Amsterdamse wijk DE PIJP. In 1944 behaalde hij zijn Mulo-diploma en trad hij in dienst bij uitgeverij Querido. Hij verwekte een kind, trouwde en trok in bij zijn schoonmoeder. Binnen een half jaar liep de relatie stuk en verhuisde Vinkenoog terug naar het huis van zijn moeder. In 1948 ging hij met zijn aanstaande tweede vrouw, de acht jaar oudere Judith, naar Parijs waar hij ging werken voor de UNESCO, als medewerker op de afdeling boeken en publicaties. Op 21 jarige leeftijd begon hij bij het Nederlandse literaire blad Blurb. De titel verklaarde hij als volgt: "Wij geloven niet meer in het vinden van scabreuze woorden in nog niet bestaande woordenboeken en wij hebben dus gekozen ; blurb. Waarvan één betekenis gebrabbel is". Over zijn uitgangspunten schreef hij: "Onze mogelijkheden zijn ongelimiteerd, al moeten wij ons verdedigen tegen uiterst links en uiterst rechts en nochtans het gevaarlijke midden mijden".In 1950 debuteerde Vinkenoog als dichter met Wondkoorts in de poëziereeks De Windroos.In de loop der jaren ontwikkelde hij zich steeds meer als performer die in talloze optredens een grote bijdrage leverde aan de belangstelling voor de poëzie. Door de intensiteit en het enthousiasme waarmee hij sprak over onderwerpen als seks, drugs en rock-'n-roll, werd hij een verpersoonlijking van de hippiegeneratie, wat hij tot het eind toe gebleven is. Op 28 februari 1966 organiseerde Vinkenoog "Poëzie in Carré", een manifestatie waaraan een groot aantal dichters deelnam en waar verwante geesten als Jules Deelder en Johnny the Selfkicker doorbraken als dichter en performer.Vinkenoog deed veel ervaring op met hallucinogene middellen. Oprichter Ted Klauts van het esoterische tijdschrift BRES vroeg hem in 1968 om een artikel over LSD. Tot 2004 volgde een lange reeks bijdragen in de rubriek Wereld in beweging.Begin 2006 had hij samen met de eenmansband Spinvis een nieuw project, waarbij Vinkenoog gedichten voorlas. Hiervan is een cd verschenen genaamd Ja! In 2008 verscheen de opvolger Ritmebox. Eden was de naam van zijn tuinhuis op het volkstuinenpark Buitenzorg in Amsterdam-Noord. Simon Vinkenoog en Edith woonden er jaarlijks vanaf het voorjaar tot in oktober. Op het park was hij altijd aanwezig bij de opening van tentoonstellingen en speelde mee met de bingo in de kantine.Op 12 juli overleed Simon Vinkenoog aan een hersenbloeding die hem in een coma bracht.729CAWAYIQLCAVS69I8CA1I4NNNCAZ8Y63HCAZKQOGBCAZCT3M5CAXA217ICAT5AU36CAI8IZYLCAZGHP6WCAD9U651CAMHIP1GCAB1OSUQCAWGH759CAQ2MP2TCAR6HFDGCA0SWAHWCAMYOEK8CA4Q5SH9

16:57 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-07-09

Paul Verlaine (1844-1896)

Zijn vader was kapitein in het leger. Zijn familie trok naar Parijs, nadat de vader zijn legercarrière beëindigd had. Paul Verlaine studeerde rechten in Parijs, maar de literatuur trok hem aan en hij stopte met de studie. Hij ging werken op het gemeentehuis en besteedde de rest van de tijd aan de poëzie. Hij trouwde in 1870 met Mathilde Mauté, aan wie hij de bundel la bonne chanson opdroeg. Verlaine werd alcoholist. Hierdoor kwam het steeds weer tot uitbarstingen van geweld tegen zijn moeder en zijn vrouw. Ruim een jaar later kreeg hij een homosexuele relatie met de 17-jarige dichter Arthur Rimbaud, die vlak na zijn huwelijk bij hem introk. Paul Verlaine verliet zijn vrouw in 1873 om naar België en Engeland te gaan met Rimbaud. Beiden verdienden geld als leraar Frans. In 1873 probeerde Verlaine, (in staat van dronkenschap onder invloed van absint) Rimbaud te vermoorden. Deze laatste verliet hem. Als gevolg hiervan werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van 18 maanden. Vanaf 1875 probeerde Verlaine terug te gaan naar een burgerlijk leven. Hij verdiende zijn zijn levensonderhoud als leraar Frans in Engeland. Nadat hij terugkeerde naar Frankrijk, gaf hij les Engelse taal. Met een van zijn leerlingen Lucien Létinois, probeerde hij zonder succes een boerenbestaan op te bouwen. In 1880 trok Verlaine naar Parijs en begon opnieuw zijn tijd in cafés en bordelen door te brengen. Hij woonde bij prostituees en vrienden in armzalige omstandigheden. Hij bereikte in die tijd enige bekendheid door zijn literaire publicaties, maar stierf desondanks arm en vereenzaamd. Na zijn dood in januari 1896 werd zijn lichaam begraven op het Cimetière des Battignolles bij Parijs.Fragment uit een gedicht van Verlaine- En trouwens: waarom zou ik me beklagen? / Je hield gewoon niet van me, daarmee uit. / Opdat men zich niet aan beklag zal wagen, / Lijd ik in stilte, dat is mijn besluit. /...verlaine-64345

09:12 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-07-09

Gerard Reve (1923-2006)

G6BCATBUDY9CAXVO5IECA2K5Z4JCA73C724CANMOPKDCA6Z77B7CAPK16MHCAJDFOZUCAOYWWALCASS0TZUCANJUQBTCATTVH18CAZGGEG5CA1JCLJECANUOVXACAZTA4VACAMCW7O2CAYPMYEICAGIERBUReve werd geboren op 14 december 1923, om half zes in de namiddag, in de Amsterdamse Van Hallstraat nr 25. Zijn ouders waren Gerard J.M. van het Reve, een schrijver en journalist, en Janetta Jacoba Doornbusch. Beide ouders waren overtuigde communisten, vader Van het Reve bezocht in 1922 een van de congressen van de comintern in Moskou. De latere Rusland-kenner en Leidse hoogleraar Karel van het Reve was Gerards oudere broer. Enkele jaren voor de geboorte van Karel, was er al een vroeggestorven baby met dezelfde naam geboren. Van het Reve groeide op in betondorp een wijk in Watergraafsmeer. Hij verhuisde later met zijn ouders naar de Jozef Israëlkade in de diamantbuurt, waar hij De Avonden zou schrijven.Op 9 december 1948 trouwde Reve met de dichteres Hanny Michaelis(1922-2007), een huwelijk dat tot 1959 zou duren. Met zijn huwelijksjaren viel gedeeltelijk de periode samen dat Reve in Engeland verbleef. Hij woonde in Londen, volgde cursussen toneelschrijven en werkte enkele maanden als verpleger in het National Hospital for Nervous Diseases. In deze tijd besloot hij alleen nog in het Engels te schrijven . Een van de aanleidingen was de rel die in Nederland was ontstaan over het in 1951 in een tijdschrift gepubliceerde verhaal Melancholia dat in strijd werd bevonden met de openbare orde en goede zeden, omdat in het verhaal gerept werd van masturbatie. Terug in Nederland ging hij in Amsterdam samenwonen met Wim Schuhmacher die in zijn werk figureert als Wimmie.In 1964 verhuisde hij naar het Friese Geonterp waar hij samenwoonde met een nieuwe levenspartner Willem Bruno van Albada (Teigetje), en later met Woelrat (Henk van Manen), die met elkaar getrouwd zijn. In 1974 vestigt Reve zich in Frankrijk waar hij vanaf 1975 samenwoonde met Joop Schafthuizen (Matroos Vos).In latere jaren verbleven Reve en Schafthuizen afwisselend in Frankrijk en Nederland. In 1993 gaven zij de woning in Nederland op en vestigden zich in het Belgische Machelen-aan-de-Leie. Sinds 1997 leed Reve aan Alzheimer. Na een hartoperatie in 1998 ging Reve erg achteruit. Vanaf 1999 schreef hij niet meer Reve verbleef sinds 2004 in een verpleeghuis en overleed op 8 april 2006 op 82-jarige leeftijd in verpleegtehuis Sint-Vincentinus in Zulte.

07:13 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-07-09

Jan wolkers (1925-2007)

Jan Wolkers was afkomstig uit een gereformeerd milieu waar hij in zijn tienerjaren afstand van heeft genomen. De ouders van Jan Wolkers kwamen oorspronkelijk uit Amsterdam en hadden in totaal elf kinderen, van wie Jan het derde was. Vader Wolkers bezat voor de tweede wereldoorlog een slecht lopende kruidenierswinkel in Oegstgeest. Wolkers bezocht de mulo, maar moest al snel van school om te helpen in de winkel. Hij was o.a. dierenverzorger in een laboratorium van de Universiteit Leiden, was tuinman en schilderde landschappen. In de oorlog dook Wolkers onder Hij nam les aan de Leidse schilderacademie en hij leerde typen- de enige vaardigheid waarin hij ooit een diploma zou behalen. Kort na de bevrijding woonde Wolkers in Parijs. Jan Wolkers was driemaal getrouwd. In '47 huwde hij met Maria de Roo (1923-1993) Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren. Eric, Eva, en Jeroen. Eva overleed op 2 jarige leeftijd ('1949-1951) door een ongeluk in bad. Deze traumatische gebeurtenis zou wolkers later verwerken in de roman Een roos van vlees uit 1963. In 1958 trouwde Wolkers in Frankrijk met Annemarie Nauta. Het huwelijk zou niet lang duren. Deze periode vormde later de inspiratie voor de Roman Turks Fruit. Olga, de hoofdpersoon uit dit boek, was gebaseerd op Nauta. Met Olga's kanker en haar overlijden in Turks Fruit symboliseerde Wolkers het rouwproces dat hij doorging na het verbreken van de relatie met haar. In 1963 ontmoette Wolkers de op dat moment 17-jarige Karina Gnirrep zij woonde schuin tegenover zijn atelier. Zij is de dochter van Piet Gnirrep, die tijdens de oorlog vanwege zijn bijdrage aan het organiseren van de februaristaking tot 10 jaar gevangenisstraf veroordeeld werd, waarvan hij er 4 in een Duitse gevangenis heeft doorgebracht. In 1980 trouwde Wolkers met Gnirrep. In dat zelfde jaar werden hun kinderen -de tweeling Bob en Tom- geboren. Jan Wolkers overleed in zijn slaap op 19 oktober 2007, een week voor zijn 82ste verjaardag, aan leverfalen...Gedicht van Jan Wolkers: De herfst is het einde. / De bomen verwelken tot granaat. / Geef mij toch ook wat van die rode daar, De soep wordt snel verorberd tot bedrog. / De morsetekens van het slakkenspoor glinsteren als tranenvegen op de stoep. / De poppenwegen schimmelt in de schuur, een wang van celluloid is nooit tevreden. De vaas van mensenvlees wordt goed gevuld, en volgt het bloedspoor van de vliegenzwammen. / Wie vangt het laatste gele blad? / De dode wesp zit in de kous gevangen, de nerven kleuren in het weefsel zwart, we wisten niet dat doodgaan kon gebeuren. /dyn006_original_297_300_pjpeg_2535747_f114734653d9ac43398535ddca15f9d7

10:14 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-09

Martin Bril

Martin Bril (1959-2009)Bril, de zoon van een handelsvertegenwoordiger, groeide op in Dieren, Drachten en 't Harde. In het ouderlijk gezin speelde het gereformeerd protestantisme een belangerijke rol. Vanaf 1978 studeerde Bril filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij voltooide zijn studie niet. Vervolgens volbracht hij de studierichting scenarioschrijven aan de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam. Het VPRO televisie programma"het lab" zond zijn afstudeerfilm over een vlaggenfabriek uit. Tijdens zijn studentijd in Groningen schreef hij voor het linkse studentenblad Nait Soez'n en maakte hij kennis met Dirk van Weelden. In Amsterdam begaf hij zich in kunstenaarskringen waarvan ook onder andere schilder Rob Scholte en de latere schrijver Joost Zwagerman deel uitmaakten. Van Weelden en Bril vormden vanaf 1987 een schrijversduo en publiceerden verscheidene verhalenbundels. In deze periode kampte Bril met alcohol-,coke-,gok- en seksverslaving. Als freelance publicist werkte hij voor onder andere Het Parool, Vrij Nederland, NRC Handelsblad en De Morgen.In 1997 schreef hij voor Het Parool, waar hij op dat moment reeds in dienst was, een serie collumns over het proces tegen drugsbaas Johan 'De Hakkelaar' Verhoek. Eveneens in 1997 won hij de Pop Pers Prijs, voor een reeks artikelen over popmuziek in Vrij Nederland. Vanaf dat moment nam zijn productie zienderogen toe, wat mede het gevolg was van het stoppen met de consumptie van Aacohol en cocaïne. Op 22 april 2009 overleed Bril aan de gevolgen van kanker. Gedicht van Martin Bril: FOTO VAN MIJN VROUW - In het voorbijgaan/ Van mijn vrouw/ Een foto gemaakt/ 'Zie je dat ik mooi ouder wordt',/ Zei ze later toen ze hem zag/ Ik zag inderdaad/ Wat zij zag/ En ik denk ook/ Dat we even/ Hetzelfde dachtenmartin_bril722778

10:59 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-07-09

Johnny van Doorn (1944-1991)

Johnny van Doorn werd geboren in Beekbergen en groeide op in Arnhem. Vanwege de slag om Arnhem waren zijn ouders naar Beekbergen uitgeweken. Hij had een Nederlandse vader en een Duitse moeder. Hij stond bekend om zijn 'oerdicht', een gedicht terugbrengend naar de oorsprong, namelijk harde geluiden die geenszins meer op woorden lijken. Johnny van Doorn, ook optredend onder de pseudoniemen Electric Jezus, Meester van de chaos en Electric Goebbels, werd nationaal bekend na een door Simon Vinkenoog georganiseerde poëzieavond in Carré in 1966. Johnny van Doorn was niet erg populair in zijn tijd; hij shockeerde door zijn manier van voordragen. Hij leek tijdens zijn voordrachten- onder invloed van alcohol en drugs- in een volslagen extase te geraken. In zijn gedichten kwam het overmatig druggebruik regelmatig aan de orde. Mede door zijn reputatie als druggebruiker en zijn nieuwe ideeën in de kunst werd hij zowel gehaat als geliefd.Op 26 januari 1991 overleed johnny van Doorn, vlak na beëindiging van de theatershow Herenleed, aan de gevolgen van kanker. Fragment uit een gedicht van Johnny van Doorn: :/ Met de pantservuist H2GCAN8CXDUCAHKM3EACATDGANQCAZGUCNSCAKK9SJUCA41F6VGCA7RG53WCA5ZK2EFCA78BQZ1CAZ9VFXACA8SQDRNCAO7TMAGCAAPUA11CA6A7ATWCA8CSYE9CA4U2B7XCA8UNHPWCAS4P8KPCADSPWJFde tuchthuiskogel in gruzelementen geslagen & als rauw gehakt bengelt mijn penis op de tafelrand: The coolRising murder is onder ons

12:19 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-07-09

Adriaan Jaeggi

Adriaan Jaeggi (1963-2008) was een Nederlandse dichter, columnist en schrijver. Hij studeerde Engelse taal- en letterkunde aan de universiteit Leiden. Zijn studie betaalde hij voor een groot deel met optredens als trombonist. Vlak voor zijn afstuderen werd hij redacteur van Propria Cures. Na zijn afstuderen ( met een scriptie over Amerikaanse zwarte muziek en zwarte literatuur) trad hij in 1995 als redacteur in dienst bij de Amsterdamse uitgever Thomas Rap. Dat jaar publiceerde hij ook zijn eerste roman, De tol van de roem. Na de dood van Thomas Rap in 1999 verhuisde Jaeggi mee naar uitgeverij De Bezige Bij, waar hij tweeënhalf jaar werkte als redacteur. In 1999 verscheen zijn tweede roman, Held van beroep. Deze beleefde vijf drukken, werd genomineerd voor de longlist van de AKO Literatuurprijs en de Libris literatuurprijs en bekroond met de Halewijnprijs. De roman inspireerde de band a balladeer tot het schrijven van Swim with Sam. In 2002 verscheen Jaeggi's eerste officiële dichtbundel, Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten. Twee gedichten hieruit werden opgenomen in Gerrit Komrij's befaamde bloemlezing Nederlandse Poëzie. In 2008 verscheen de bundeling van de gedichten die hij als Amsterdamse stadsdichter had geschreven: Het is hier altijd laat van licht; Amsterdamse stadsgedichten. Adriaan Jaeggi is Amsterdams eerste stadsdichter geweest(2006-2007). Hij maakte deel uit van de zogeheten Poule des doods. Op 45 jarige leeftijd overleed hij aan gevolgen van darmkanker. Gedicht van Adriaan Jaeggi: Laatste dag- dit zou de laatste dag mogen zijn: alles is om in te ademen/ alles rot verleidelijk/ er is verkeer om diep op in te gaan/ de piloten bedekken de wereld/ liefdevol met bladerdeeg4STCAMWN6DMCAB932VXCAQZY47NCABF0A8HCAOC3II1CAWC8BGBCAZH6XK2CA33JYK9CANR4GYYCA2E6Y3ACAYG5X23CA24WKG9CACH4Z0BCA57QYVNCAD0G4JICAH1ST3WCAODCRGNCA7VBDN8CA1XT2VL

15:48 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-09

Gerrit Achterberg

Achterberg was de derde zoon in een calvinistisch gezin met negen kinderen. Zijn vader was aanvankelijk koetsier en later, na de toegenomen populariteit van de automobiel, boer. Achterberg blonk uit op school en begon in 1924 een carriére als onderwijzer. Zijn literaire debuut vond in hetzelfde jaar plaats; samen mat Arie Dekker, die hem tot schrijven stimuleerde, publiceerde hij de inmiddels verloren gegane bundel: De zangen van twee twintigers. Hij beschouwde het werk later als een jeugdzonde. Door zijn omgeving werd Achterberg intussen meer en meer beschouwd als een introverte zonderling. Een verloving werd verbroken nadat hij, met een pistool in de hand, had gedreigd met zelfmoord en hij werd afgekeurd voor militaire dienst wegens 'zielsziekte'. Zijn carrière als dichter kreeg pas duidelijk gestalte nadat Roel Houwink zich als zijn literaire mentor ontpopte. Het eerste resultaat was de bundel Afvaart (1931) waarin Achterbergs hoofdthema al aanwezig was: het oproepen van de gestorven liefde. Na de publicatie van Afvaart raakte Achterberg in een geestelijke crisis. Hij werd enkele keren opgenomen in een psychiatrische inrichting en had moeilijke relaties met vrouwen. De verwarring die dat meebracht, leidde bij Achterberg vaak tot geweldadige buien. De ontwikkelingen mondden uit in een drama. Achterberg had in 1934 het onderwijs verruild voor een baan als landbouwcrisisambtenaar bij de crisis vee centrale in Utrecht. Hij woonde aldaar op kamers en kreeg , hoewel hij inmiddels verloofd was, een relatie met zijn hospita Roel van Es. Op 15 december 1937 schoot Achterberg de toen 40-jarige vrouw dood en hij verwondde haar 16-jarige dochter Bep in de commotie die was ontstaan nadat hij getracht had Bep te overweldigen. Hij meldde zichzelf bij de politie aan en werd tot tbs veroordeeld. Tot augustus 1943 verbleef hij in diverse psychiatrische inrichtingen. Daarna volgde een periode van resocialisatie tot de tbs in 1955 definitief werd opgeheven.De laatste jaren van zijn leven woonde Achterberg tesamen met zijn vrouw Cathrien van Braak (oude jeugdvriendin) in Leusden waar hij in 1962 aan een hartaanval overleed. Gedicht- Diaspora : Al zijt gij in onnoembaarheid/ glanzende scharen van mijn wil/ zijn uitgegaan om u te tellen/ een prevelen, niet te verstaan/ zal eenmaal samenvallen/ met onze kennismaking/ diep in taal/ Dan treedt uw lichaam uit mijn som/ want alle moleculen/ roep ik weerom uit hun verstrooiing. Alle.7FPCAZ45QH5CAS6PADLCA8KZ97ACALDPJXHCAE3E7A5CANSND5FCAKZ35D7CAF2XJ7ECAYP8JABCA2U4RTPCA1RHD1ECA1MEN4WCAQAR3L0CAY0VX6BCA7K4H8ICAZPUKE4CA17WNU8CAH2TVHVCA3TZMN1

17:30 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-07-09

William Shakespeare - De sonetten

William Shakespeare (1564-1616) De sonetten van William Shakespeare worden gerekend tot het beste dat de wereldliteratuur heeft voortgebracht. De sonetten worden al vier eeuwen met steeds verbazende belangstelling herlezen, op nieuw vertaald, geïnterpreteerd en onderworpen aan literair-historisch onderzoek. O how much more doth beauty beauteous seem/By that sweet ornament which thruth doth give/the rose looks fair, buth fairer we it deem/for that sweet odour witch doth in it live/The canker blooms have full as deep a dye/ As the perfumèd tincture of the roses/Hang on such thorns and play as wantonly/When summer's breath their maskèd buds discloses/But for their virtue only is their show/They live unwooed and unrespected fade/Die to themselves. Sweet Roses do not so/Of theyr sweet deaths are sweetest odours made/And so of you, 2GHCA2GK15OCAB32W36CAZA2XYXCAZA2Q55CAJC1CIOCAOICNJBCABPVPLQCAKNE5VGCAD9ZJ4BCABFD1UTCAG0C4GKCA30128SCAES533MCAZ4ZLF2CA4CRGFHCA90282NCAVFTMMPCAYBA4STCAFFJUXEbeauteous and lovely youth/When that shall fade, my verse distils your thruth/

19:32 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-09

Aleksandr Poesjkin 1799-1837

Alexander Poesjkin wordt algemeen beschouwd als de grootste Russische dichter, en tevens als één van de grootste dichters uit de wereldliteratuur. Samen met andere grote Russische schrijvers, zoals Lermontov, Gogol, Toergenjev, Dostojevski, Tolstoi en Tsjechov behoort Poesjkon tot de zogenoemde 'gouden eeuw' van de Russchische literatuur. In het tsaristische Rusland was de censuur echter streng, de pen van Poesjkin vlijmscherp. Zijn doen en laten werden nauwletten d gevolgd en een gedicht zoals 'Ode aan de vrijheid' en talrijke epigrammen circuleerden in vrijheidsgezinde en anti-tsaristische kringen. In 1820 werd Poesjkin verbannen uit Sint-Petersburg. Dit redde hem waarschijnlijk het leven, want het heeft hem belet om, zoals vele van zijn vrienden, deel te nemen aan de Dekabristenopstand van 1825. Tijdens zijn ballingschap op het platte land schreef Poesjkin een groot deel van zijn meesterwerk, hét gedicht van de Russische literatuur, Jevgeni Onegin. In 1826 hief tsaar Nicolaas I onder strikte voorwaarden zijn verbanning op. Alexandr Poesjkin ging terug naar Sint-Petersburg, maar was min of meer een 'gevangene' van de tsaar. Na talloze amoureuze escapades trouwde Poesjkin in 1831 met de zeer knappe Natalja Gontsjarova, zijn 113de liefde, zoals hij ze zelf noemde, maar ook zijn Madonna. Natalja schonk hem vier kinderen en het huwelijk schijnt zeer gelukkig te zijn geweest, ware het niet dat de jaloersheid van Poesjkin hem parten speelde. Het is een vermeende affaire van Natalja die de directe aanleiding was tot het fatale duel van Poesjkin met de Franse diplomaat Georges d'Anthès, alhoewel velen er indertijd en ook nu nog een complot van de regering inzagen. Poeskin stierf ten gevolge van dit duel op 29 januari 1837.I k had U lief: misschien ook is de liefde/ Nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed/ Maar zij behoeft U niet meer te grieven/ Ik wil dat Gij geen pijn door mij ontmoet/ Ik had U lief in stilte, niets verwachtend/ Nu eens geremd, dan weer jaloers gezind/ Ik had U lief zo teder, zo waarachtig- Geef God dat zó een ander U bemint.PPLCAG141Y8CAVRUVQDCAK66NWUCA7RAPXPCA8NZFY0CAO8MQ48CAOQ8I44CAMHQLVJCADQYQZ3CAC13XCOCAQ22KLYCABKDJEGCARB0M8FCAX4SONMCAXW4PTNCAR6ZUK9CARZUUEQCAYJVQPVCA2MVF4Y

14:40 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-07-09

J. Slauerhoff

Jan Jacob Slauerhoff ( 1898 - 1936 ) was een van de belangrijkste Nederlands dichters en romanschrijvers van het interbellum. Hij publiceerde altijd onder de auteursnaam J. Slauerhoff, hoewel na zijn dood soms werken verschenen onder andere naamsvarianten, zoals bijvoorbeeld J.J. Slauerhoff. Slauerhoff studeerde geneeskunde te Amsterdam. In zijn studententijd leerde hij Simon Vestdijk kennen, en schreef hij zijn eerste gedichten, waarvan een paar gepubliceerd werden in het studentenblad Propria Cures. Slauerhoff nam niet deel aan het conventionele studentenleven, maar verkoos een bohemien-achtige, afstandelijke positie, gemodelleerd naar zijn helden, de Franse symbolistische dichters Baudelaire, Verlaine, Corbière en Rimbaud. Vanaf 1921 begon Slauerhoff zijn eerste serieuze gedichten te publiceren, in het literaire tijdschrift Het getij. Zijn eerste dichtbundel, Archipel, volgde in 1923. In dat zelfde jaar studeerde hij af. Doordat hij weinig vrienden en vooral veel vijanden had gemaakt in de besloten kringen van geneeskundigen viel het hem zwaar een fantsoenlijke medische aanstelling te krijgen in Nederland. Hij besloot daarom aan te monsteren als scheepsarts bij een rederij die op Nederland-Indië voer. Zijn zwakke gezondheid speelde hem meteen parten: op zijn eerste reis kreeg hij last van een maagbloeding en astma-aanvallen. Slauerhoff keerde terug naar Nederland, waar hij waarnemer werd in een aantal praktijken. In 1928 ging Slauerhoff varen voor de Koninklijke Hollandse Lloyd en maakte een aantal reizen naar Latijns-Amerika. Zijn gezondheid ging er iets op vooruit en zijn literaire productie nam evenredig toe. Vanaf 1929 was Slauerhoff weer meer in Nederland te vinden. Hij was onder meer assistent aan de kliniek voor dermatologie en geslachtsziekten van de rijksuniversiteit Utrecht. In 1930 trouwde hij met danseres en balletschoolhoudster Darja Collin, wat het begin was van een ( korte ) gelukkige periode in Slauerhoffs leven. In 1931 werd Slauerhoff weer ziek en vertrok hij naar het Italiaanse Merano om te gaan kuren. Zijn vrouw volgde hem in 1932, zodat ze samen de geboorte van hun eerste kind konden beleven. Het kind werd echter dood geboren, wat een zware depressie bij Slauerhooff veroorzaakte, nog een desillusie bovenop zijn lichamelijke klachten. Later in 1932 monsterde Slauerhoff weer aan, ditmaal bij de Holland-West-Afrikalijn. Zijn algemeen slechte gezondheid bleef hem zorgen baren en hij overwoog te verhuizen naar Noord-Afrika. In 1934 opende hij in Tanger een praktijk , maar in oktober van datzelfde jaar was hij alweer in Nederland. De periodes van ziekten werden langer, de symptonen erger en zijn relatie met Collin leed er erg onder. Zijn faam als schrijver groeide daarentegen steeds meer. In 1935 volgden weer enkele zeereizen, maar ook de scheiding van Collin. Tijdens zijn laatste reis, naar Zuid-Afrika, werd hij ernstig ziek; hij kreeg malaria over een verwaarloosde tuberculose. Slauerhooff ging opnieuw naar Merano om te herstellen. Maar het was te laat, nog steeds ziek keerde hij in 1936 terug neer Nederland, waar hij werd opgenomen in een rusthuis. Hij stierf op 5 oktober, kort na zijn 38e verjaardag en drie maanden na de publicatie van zijn laatste dichtbundel, een eerlijk zeemansgraf. Bezinning: Na de schrik en begenadiging/ onder 't snikken van verzadiging/ na de feesten van het vleesch/ keert de geest en rijst de vrees: deze extase keert niet weer. 't Licht doet dwaas en 't leven zeer.38XCAWA7Z5GCAO06SV0CAAPZJD1CAKWM7DKCAISTY5XCA85R25VCAJZYSXRCAW7W5H8CA95GLHICA2DU15JCAY6HP25CAGKHKJICADGHI23CACMG6GUCARIX5WYCAO9YKEQCA0E0O99CA6V2O8OCA1WD79C

14:09 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-09

Kavafis

K.P. Kavafis (1863-1933) is geboren en gestorven in Alexandrië. Zijn gedichten gaf hij in eigen beheer uit, op losse blaadjes; pas na zijn dood zijn ze verzameld tot de reeks van 154 die inmiddels tot de algemeen erkende klassieken van de wereldliteratuur hoort.Kavafis is de grootste Griekse dichter na de oudheid, hij is de grootste figuur uit de smeltkroes Alexandrië, hij is een van de eersten die de homosexualiteit als thema alle ruimte gaven, en hij is de schepper van een volkomen nieuw soort poëzie, een poëzie die vlakbij het proza staat en niettemin zowat alle vormvaste dichtkunst in de schaduw stelt.LV2CAENRUJOCAK8E8BTCAB6JWO9CAOSIIFLCA0FVI0DCAYGV4YACAK635ITCA66ENK7CA576RS8CAOJ2O9ICARXPZLFCA0JKBZBCA8T3RQKCAEO4YISCASRPGBGCARVWV25CAIH7AWMCA7Z00UECA1G0TFC

13:40 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-09

Jan Arends

Jan Arends ( 1925-1974) werkte onder andere als schoenmaker, fabrieksarbeider, copywriter en huisknecht. In het tweede deel van zijn leven liet hij zich geregeld opnemen in psychiatrische instellingen en klinieken. Bijna 35 jaar geleden maakte hij een einde aan zijn leven, op de dag dat zijn laatste dichtbundel was verschenen. Zijn kleine maar monumentale oeuvre kent een handvol onsterfelijke regels. ' Wie kan zo mager praten met de taal als ik' - Ik schrijf gedichten als dunne bomen... Ze zijn kenmerkend voor de uitgebeende, kale stijl die Arends hanteerde in zijn poëzie en proza, waarin hij telkens op zoek ging naar de grens tussen realiteit en waanzin.1X1CANMFJ2BCAURIIBXCAWRIS34CA234EFGCASW9R71CAB2RSKWCAEHGNCHCAULQ06LCAXN1O6RCAYHGJQLCA3AEZ9XCAAFY0RXCAWB3EDWCAW3CNZRCA7HI1QJCASJ99BBCAHK8YKZCA10F44OCA7GHSSVgedicht- Jan Arends: Ik ben vijftig jaar/ en geen aardige man/ Ik heb geen vrouw /geen nageslacht/ en ik heb veel geonaneerd/ Zo besmeur ik het brood/ Het stinkt van mij/ Ik breng waar ik kom ellende/ Misschien kom ik morgen bij u met een bijl/

14:48 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-07-09

Jan van Nijlen

XVHCATNGC4DCA4FT89BCA0KHMMWCAN0BMQ3CA0T24TBCA2VJ64BCAR9VK8FCAGGY3A0CA2KLJWLCAETVTETCADF010JCA05XME9CATTX4HYCAR0HKOBCAKLO6MGCAIXCHARCAL7QZTTCATS8B8WCAIAY3I3Velen kennen de Vlaamse dichter Jan van Nijlen (18884-1965) alleen van zijn, overigens prachtige, gedicht ' Bericht aan de reizigers ' met daarin de beroemde beginregel 'bestijg den trein nooit zonder uw valies met dromen'. Dit is onterecht want Van Nijlens dichterschap kan zich meten met dat van aan hem verwante, veel bekender geworden J.C.Bloem. Het oeuvre van Van Nijlen, de onsentimentele dichter over heimwee en verlangen, verdient het om blijvend gelezen te worden. De tulp- Kom, vul die tere tulp van broos en blank kristal ten boorde vol met sap van blonde muskadellen! dan zal u beter dan mijn staamlend lied vertellen al wat aan het heimelijk licht gloeit in mijn duister dal.

18:00 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-07-09

Paul Celan

Paul Celan was een Duitstalige dichter die in 1920 - als Paul Antschel - geboren werd in Cernauti ( of Czernowitz, nu Tjernovtsy ), een toen Roemeense, nu Oekraïnse stad. Zijn ouders waren Joods en vonden de dood in de nazi-terreur. Vanaf juli 1948 woonde Celan in Parijs, waar hij in 1970 zelfmoord pleegde. Hij geldt als een van de belangrijkste dichters van de 20ste eeuw. Hij schreef een bijzonder soort poëzie waarin hij moreel en filologich tot het uiterste ging. Celan achtte het Duits , na alles wat gebeurd was, niet meer geschikt om 'poëtisch' te zijn en zag ervan af mooi te schrijven. Hij was op zoek naar de waarheid in de woorden en beschouwde zichzelf als een realist- 'op zijn eigen manier ', zoals hij er tegenover vrienden aan toevoegde.JWUCAJGNPVPCAAVE3A1CAHTEQLLCAA2M7VCCASHPT5GCA5GJZS9CARFENB2CA45OBB7CAONO1ZDCAND19NMCA3XJIYMCA2RKMHYCALV1RNZCA9JX0I1CA4T25OACAOOATG6CA8RU5HJCAZ3XZVFCA2BF0UW

17:51 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Bruno Schulz

De poolse schrijver Bruno Schulz is de laatste decennia uitgegroeid tot één van de giganten van de twintigste eeuw. Hij werd in 1892 in het West-Oekraïnse provincie-stadje Drohobycz geboren en heeft daar ook een groot deel van zijn leven gewoond. In 1942 werd hij, hier tijdens een wilde actie van de gestapo neergeschoten. Bruno schulz was zowel schrijver als beeldend kunstenaar. Zijn boek Sanatorium Clepsydra werd door hemzelf geïlusstreerd en staat samen met De Kaneelwinkels bekend als zijn 'genealogische autobiografie'. Daarnaast schreef Schulz de roman De Messias, die in de oorlog verloren is gegaan, een novelle en een aantal losse verhalen. Schulz litteraire wereld bestaat uit niet veel meer dan de winkel van zijn ouders, de geheimzinnige straten van zijn jeugd en vooral de mythische gestalte van zijn vader; hij wist deze door zijn onovertroffen talent uit te vergroten tot een volstrekt autonome droomwereld.7NICAEVW7PMCAMDWCL7CA4GOFQ2CA8I3ENGCAKF1CZBCATEEEPGCA1FOW1GCAD6BLHMCAN9U5YQCA6A2NR7CA0DEZRECASRKM2SCAVUYHW1CAMX41VNCAZWHBMZCAXCSATPCARD7S51CAAR00ZNCASAUOS7

14:27 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-07-09

BERNARDO ASHETU

Bernardo Ashetu is een geval van meervoudige misplaatstheid. Waar klopte het wel in zijn leven? Hij werd in 1929 in Parimaribo geboren uit een creools-joodse familie en stierf in 1982 aan darmkanker in Den Haag. Hij bracht zijn jeugd in Suriname door en een groot deel van zijn latere leven als scheepsmarconist in de Caraïbische wateren. Hij debuteerde in de reeks Antiliaanse Cahiers van de Bezige Bij met de omvangrijke bundel Yamacuna (1962), ingeleid door Cola Debrot, waarin behalve gedichten ook enkele korte poëtische getoonzette prozastukjes staan, die mogelijk als prozagedicht zijn op te vatten. Hoewel hij debuteerde in een tijd dat vele dichters zich voor het eerst presenteerden , onttrekt zijn in het Nederlands geschreven poëzie zich aan de toon en de dichterlijke objecten van die dagen. Hij schrijft gevoelige verzen, fijnzinnig observerend hoe droom en werkelijkheid uit elkaar groeien. Een gedicht van Bernardo Ashetu: Verassing: Ik besloot je door een onbestemde gevoeligheid een kleine bloem te brengen in't kopje waarin je koffie verwachtte. En wat was ik blij om die ene giftige straal van de zon die doordrong tot in't hart van de kleurige verassing die ik je bijna sluipend bracht heel vroegop een warme ochtend.URHCAVWBQS1CAPUZ44VCAZNH464CA9LR2XZCAJZR8MSCAXOWDC8CAJATPIXCAJPVCWVCAKHYYN3CARRPQB4CAJ99ETKCAF2RRBJCAZPSQATCA15KEQ9CAFV20UKCAFIHSBQCANWTM33CA5ILEHHCAM8QCF5

14:47 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-06-09

ADRIAAN ROLAND HOLST

Adriaan Roland Holst - onuitputtelijke bron van bon mots, redacteur, vertaler, kenner van de Keltische mythologie, levensgenieter. Maar voor alles blijft hij sinds zijn debuut Verzen uit 1911 de schepper van onvergankelijke poëzie, die is geprezen door generatiegenoten als Lucebert en Rodenko. Het werk van dichters van het kaliber Roland Holst moet permanent beschikbaar zijn en dat wordt nu weer mogelijk. Vergeleken bij drie eerdere verzamelbundels is voor gedichten 1911 - 1976 echter een nieuw uitgangspunt gekozen. Voor de eerste keer kan de lezer kennis maken met de laatste door de dichter zelf gecorrigeerde en geautoriseerde versie van alle bundels die Roland Holst heeft gepubliceerd. Eindelijk vinden we klassiekers als Voorbij de wegen, De wilde kim, en Winter aan zee in hun definitieve staat. Ook Roland Holst vertalingen van Yeats en zijn dichterlijke steekspel met Vestdijk zijn integraal opgenomen. A. Roand Holst (1888 - 1976) werd de Prins der Dichters genoemd. Zijn werk werd talrijke malen bekroond, onder eer met de Constantijn Huygensprijs, de P.C. Hooftprijs en de prijs der Nederlandse letteren.Bron: uitgeverij (Meulenhof) Jeugd 1 Fragmenten Zoals een vrouw, die hevig mint zich geeft in gloeiende overgaaf van lijf en ziel aan hem, die kwam als antwoord van haar droom, zo geeft hij elke dag als hij gewekt rijst uit de slapen van het toekomst- zijn aan die hem wekte gans zjn levensvuur, en gaat de tijd steeds als een minnaar voort,die in zijn grootheid wel verlaten moet wie van zijn liefde leefde (...)bakk002arol01ill11

15:54 Gepost door William Fields in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |